Αλεξανδρινό…ένα Δώρο στο Χριστό

Μ

   ια φορά και έναν καιρό..πριν πολλά χρόνια ο κόσμος γιόρταζε τα Χριστούγεννα με περισσότερη κατάνυξη.

Σ' ένα μακρινό χωριό, λοιπόν, ο παπάς έκανε κάθε χρόνο μια φάτνη στη μέση της εκκλησίας, την παραμονή των Χριστουγέννων.

Οι κάτοικοι πήγαιναν πρώτα πρώτα στην εκκλησία, για ν' ακούσουν τη θεία λειτουργία, γονάτιζαν κι άναβαν το κεράκι τους μπροστά στη φάτνη. Κάθε κεράκι έπρεπε να σβήσει από μόνο του, λιώνοντας σιγά σιγά, γι' αυτό γύρω από τη φάτνη ήταν αμέτρητα κεράκια, όσα και οι πιστοί, κι η εκκλησία λαμποκοπούσε κι έφεγγε σαν να ήταν ο ήλιος μέσα της. Όταν η λειτουργία τελείωνε, ο κόσμος πήγαινε στα γύρω κεντράκια, για να φάει και να πιει, να γλεντήσει τη χαρά του για τη γέννηση του Χριστού.

Οι χωριανοί άρχιζαν τις προετοιμασίες για τα Χριστούγεννα εβδομάδες πριν.

Οι νοικοκυρές έψηναν κουλούρια, πίτες και γλυκά κι οι άντρες έβαφαν την πλατεία του χωριού, την εκκλησία και τα σπίτια τους. Ο παπάς με τα παιδιά του σχολείου και τους δασκάλους σκάλιζε τα ζώα της φάτνης στο ξύλο, τους τρεις μάγους, τους βοσκούς, το αστέρι, την Παναγία και το Χριστό.

Το βράδυ της παραμονής όλα ήταν έτοιμα κι οι άνθρωποι ντυμένοι τα καλά τους πήγαιναν στην εκκλησιά κι άφηναν μπροστά στη φάτνη ένα δώρο για το Χριστό, ό,τι μπορούσε ο καθένας.

Η Μαρία, που ήταν έξι χρονών, πήγαινε κι αυτή κάθε χρόνο με τους γονείς της στην εκκλησία κρατώντας το καλαθάκι με τα κουλούρια που είχε φτιάξει για το νεογέννητο Χριστό. Εκείνο το χρόνο, όμως, η μητέρα της αρρώστησε, κι ο πατέρας της ταξίδεψε σε μια μεγάλη πόλη για να βρει δουλειά και να τα βγάλει πέρα με τα φάρμακα και τα άλλα έξοδα. Ούτε δραχμή δεν τους περίσσευε, για ν' αγοράσουν δώρο στο Χριστό.

Πώς να πάει στην εκκλησία η Μαρία με άδεια χέρια;

Την ώρα που χτύπησαν οι καμπάνες, η Μαρία μπήκε δειλά δειλά στην εκκλησία και κρύφτηκε πίσω από μια κολόνα. Δεν ήθελε να τη δει κανείς με τα χέρια αδειανά.

Οι άλλοι προσκυνούσαν το Χριστό, άναβαν το κεράκι τους και του πρόσφεραν το δώρο τους.

Εκείνη γονάτισε κοιτάζοντας τη φάτνη από μακριά και ψιθύρισε:

- Αχ, Παναγίτσα μου, φέτος δε θα έρθω στη λειτουργία. Δεν έχω να χαρίσω τίποτε στο παιδί σου που γεννήθηκε. Η μητέρα μου αρρώστησε. Δεν έχουμε καθόλου χρήματα. Θα το εξηγήσεις στο Χριστό γιατί δεν του έφερα δώρο;

Ο κόσμος είχε αρχίσει να ψάλλει μαζί με τον παπά το «Χριστός γεννάται σήμερον».

Τα μάτια της Μαρίας θόλωσαν από τα δάκρυα, βγήκε από την κρυψώνα της κι έτρεξε προς το σπίτι της. Δεν είχε κάνει ούτε τρία βήματα, όταν άκουσε πίσω της μια φωνή να τη ρωτάει:

- Γιατί κλαις, κοριτσάκι μου, μια τέτοια χαρούμενη μέρα;

Ήταν μια γριούλα με γλυκό πρόσωπο και μάτια γεμάτα καλοσύνη.

- Κλαίω, γιαγιάκα, γιατί δε μου περισσεύει ούτε μια δεκάρα,

για ν' αγοράσω ένα δώρο στο Χριστό.

- Γι' αυτό κλαις, Μαρία; Ο Χριστός ευχαριστιέται και μόνο που τον σκέφτεσαι.

Και μόνο που τον αγαπάς. Να, κοίταξε εκείνον το θάμνο με τα πράσινα φύλλα.

Γιατί δεν κόβεις ένα μπουκέτο να του το πας;

Το κορίτσι σταμάτησε τα κλάματα, έσκυψε, κι άρχισε να κόβει ένα μπουκέτο από κλαδιά. Έκοψε αρκετά, ώσπου η αγκαλιά της δε χωρούσε πια άλλα.

- Φτάνουν αυτά, γιαγιάκα; ρώτησε τη γριούλα κοιτάζοντας πίσω της, αλλά εκείνη είχε εξαφανιστεί.

Η Μαρία με τα κλαδιά στην αγκαλιά της προχώρησε θαρρετά και μπήκε στην εκκλησία μ' ένα χαμόγελο αγαλλίασης. Όλα έλαμπαν στο φως των κεριών. Ο κόσμος έψελνε με κατάνυξη. Περπάτησε πάνω στο κόκκινο χαλί που απλωνόταν μπροστά στη φάτνη κι απόθεσε το δώρο της.

- Κοιτάτε αυτό το κοριτσάκι, είπε χαμηλόφωνα μια γυναίκα.

Φέρνει κλαδιά από θάμνους στο Χριστό. Και μη χειρότερα.

Όταν τελείωσε το τροπάριο ακούστηκαν ψίθυροι στην εκκλησία.

- Κοιτάξτε, κοιτάξτε τα κλαδιά των θάμνων!

Η Μαρία ήταν ακόμα γονατιστή με σταυρωμένα τα χέρια της. Ακούγοντας τις φωνές, σήκωσε το κεφάλι της τρομοκρατημένη και είδε τα κλαδιά, τα δικά της κλαδιά, να έχουν ανθίσει και να έχουν βγάλει κάτι όμορφα κόκκινα λουλούδια που έμοιαζαν με αστέρια.

- Μα τι έγινε;

- Θαύμα!

- Ήτανε θάμνοι κι έβγαλαν λουλούδια!

Ο παπάς και το πλήθος γονάτισαν μπροστά στη φάτνη, δοξολογώντας το Χριστό γι' αυτό το ανεξήγητο φαινόμενο.

Η γριούλα - ποια να 'ταν άραγε; - είχε δίκιο. Το δώρο που δίνεται από την καρδιά είναι το πιο αξιόλογο δώρο. Τα φτωχά κλαδάκια ήταν το πιο σημαντικό δώρο που είχε πάρει ο Χριστός εκείνη τη μέρα...

Από τότε, κάθε χρόνο, τις μέρες των Χριστουγέννων, αυτοί οι θάμνοι ανθίζουν με τα αμέτρητα κόκκινα αστράκια τους, κι ο κόσμος τα ονομάζει «λουλούδια των Χριστουγέννων».

Από το μακρινό εκείνο χωριό έφτασαν και στην πατρίδα μας κι ο κόσμος τα ονόμασε «Άστρα του Χριστού». Το λουλούδι των Χριστουγέννων λέγεται αλεξανδρινό…

Νηστίσιμο τσουρεκάκι «Αλεξανδρινό»

Για 12 Αλεξανδρινά:

 Υλικά:

500γρ αλεύρι

250γρ χυμό πορτοκάλι

1/2κ.γλυκού μαχλέπι

1/2φλ.ζαχαρη

1/2φλ. Αραβοσιτέλαιο

Λίγο αλάτι

Ζαχαρόνερο για το πασάλειμμα

Σταφίδες, μαρμελαδα, αμύγδαλο φιλέ (προαιρετικά)

Προζύμι:

1φακελάκι μαγιά

2-3κ.σούπας αλεύρι

1κ.σούπας ζάχαρη

¼ φλ. νερό χλιαρό

Εκτέλεση:

Πιάνουμε το προζύμι ανακατεύοντας όλα τα υλικά και το βάζουμε σε ζεστό μέρος να φουσκώσει (εγώ το βάζω στο φούρνο στους 50^ο C)

Ανακατεύουμε το χυμό, με τη ζάχαρη και το λάδι να λιώσει καλά και ζυμώνουμε με τα υπόλοιπα υλικά.

Μόλις φουσκώσει το προζύμι (σε 5 λεπτά περίπου) ζυμώνουμε τα δύο μείγματα μαζί!

Το αφήνουμε πάλι να φουσκώσει!

Όταν η ζύμη είναι έτοιμη, την ανοίγουμε φύλλο και κόβουμε τετράγωνα.

Κάθε τετράγωνο το χαράσσουμε σε Γ και από της 4 πλευρές, βάζουμε λίγη μαρμελάδα ή ταχίνι ή ότι μας αρέσει στο κέντρο και ενώνουμε τις έξω γωνίες σταυρωτα!

Βάζω σχετικές φωτογραφίες για να καταλάβετε ακριβώς τι εννοώ! Τα αφήνουμε πάλι σε ζεστό μέρος να φουσκώσουν..

Τέλος, αλείφουμε με ζαχαρόνερο ρίχνουμε μερικές σταφίδες και αμύγδαλο και τα ψήνουμε στους 180^ο  C για 25λεπτα περίπου μέχρι να ροδίσουν. 

Αν μείνουν για την επόμενη μέρα ..που δεν νομίζω τα τυλίγουμε καλά!

 Καλή μας επιτυχία!

Καλωσόρισμα και ένα "Εκμέκ" Μελομακάρονο

Εδώ και μέρες γράφω, σβήνω και ξανά από την αρχή..είναι που έχω άγχος αν θα τα καταφέρω, η αλήθεια είμαι και καλύτερη στον προφορικό από ότι στον γραπτό λόγο και και..προσπαθώ να μην γράψω ένα τεράστιο κείμενο και  σας κουράσω και από την άλλη θέλω τόσα να μοιραστώ..αποφάσισα να δώσω μερικά στοιχεία λοιπόν, σαν πρώτη γνωριμία και κάποια στιγμή όταν πάρω θάρρος..θα συμμετέχω σε αυτά τα υπέροχα παιχνιδάκια των blogger με τα +πράγματα που δεν ξέρετε για μένα.

Είμαι η Χρύσα, παντρεμένη εδώ και 3 χρόνια, και μαμά ενός μπόμπιρα .Είμαι μοναχοπαίδι και μοναδικό εγγόνι (θα το αναλύσουμε κάποια άλλη στιγμή..) πτυχιούχος Διοίκησης Επιχειρήσεων, μιλάω Αγγλικά, Ιταλικά και Τούρκικα (με όσες έχουμε επικοινωνία μέσω instagram το γνωρίζεται ήδη!). Κατάγομαι από μια μικρή πόλη του Έβρου, την Ορεστιάδα αλλά κατοικώ στην Καβάλα.

• κύριο χαρακτηριστικό μου:

η απόχρωση του λιλά και οι πεταλούδες! Ο συνδυασμός των δύο αυτών, υπάρχει από ρούχα, τοίχους, μαξιλάρια μέχρι και μαχαιροπίρουνα στο σπίτι μου..

• Αγαπώ:

τις κατασκευές, την ζωγραφική, την μαγειρική, το καλό φαγητό, την παράδοση μας, τα όμορφα σερβίτσια και το τσάι!

• Αγαπημένη συνήθεια:

η ώρα που θα απολαύσω το τσάι μου πριν κοιμηθώ..

• Κακή συνήθεια:

τρώω ακόμη τα νύχια μου!

Το να πειραματίζομαι στην κουζίνα μου, λειτουργεί ως ψυχοθεραπεία..Το blog αυτό, δημιουργήθηκε για να καλύψει την ανάγκη μου να μοιραστώ και με εσάς τις δεκάδες συνταγές που έχω..φυσικά δεν τις έχω εφεύρει ή δημιουργήσει μόνη μου, ούτε θα είναι πρωτότυπες και με εξειδικευμένα υλικά..θα είναι όμως παρουσιασμένες με τον δικό μου τρόπο, φτιαγμένες πολλές φορές με μεγάλη επιτυχία και κυρίως βγαλμένες από την παράδοση του τόπου μου ώστε να τον γνωρίσετε και εσείς! Και επειδή  πάλι είπα πολλά..θα σας κεράσω ένα νηστίσιμο γλυκάκι....  "εκμεκ"μελομακάρονο λόγο των ημερών!!!

καλή μας απόλαυση...

                  (η ποιότητα των φωτογραφιών μέχρι να ρυθμίσω την μηχανή μου ενδέχεται να είναι κάκιστη..)

 Για όσους θέλουν να το δοκιμάσουν ακολουθεί συνταγή!!

"Εκμέκ" Μελομακάρονο

περίπου 15 μερίδες

Για τη βάση μελομακάρονο:

1/2 κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις

1 1/2 φλ.ηλιέλαιο

1/2 φλ.χυμό πορτοκάλι και το ξύσμα του

1/2 φλ. ζάχαρη

1/2 φακελάκι baking powder

1 κ. γλυκού σόδα μαγειρική

1/2 κ. γλυκού κανέλα

Για το σιρόπι:

1 1/2 φλ. ζάχαρη

1 1/2 φλ. μέλι

3 φλ. νερό

Συνταγή κρέμας:

1 ποτήρι νερό

1 ποτήρι χυμό πορτοκάλι

1/2 ποτήρι αλεύρι

1/2 ποτήρι ζάχαρη άχνη

1κουταλιά σούπας νισεστέ (corn flour)

2κουταλιές σούπας μαργαρίνη

1 βανίλια

Εκτέλεση:

Για τα μελομακάρονα:

Λιώνουμε τη ζάχαρη και την σόδα στο χυμό πορτοκάλι, ζυμώνουμε απαλά με τα υπόλοιπα υλικά. Στρώνουμε σε 1 μέτριο ταψάκι  και ψήνουμε στους 180οC για περίπου 30 λεπτά.

Ετοιμάζουμε το σιρόπι, όταν πάρει βράση κατεβάζουμε απο τη φωτιά (δεν το θέλουμε πολύ πηχτό). Μόλις βγάλουμε τη βάση μας  ζεστή τη περιχύνουμε με το σιρόπι.

Για την κρέμα

βάζουμε τον χυμό και την άχνη σε χαμηλή φωτιά να ζεσταίνεται και διαλύουμε το αλεύρι και το νισεστέ στο νερό. Μόλις διαλυθούν τα ρίχνουμε στο κατσαρολάκι μας όπου έχουμε το χυμό και ανακατεύουμε με ξύλινη κουτάλα συνεχώς μέχρι να πήξει η κρέμα. Αποσύρουμε από τη φωτιά και ρίχνουμε την βανίλια και τη μαργαρίνη να "γυαλίσει" το μείγμα μας. Μόλις γίνει χλιαρή η κρέμα μας την αδειάζουμε πάνω από τη βάση και τοποθετούμε μισή ωρίτσα στο ψυγείο!

Σερβίρουμε ιδανικά με φιστίκι Αίγινης ή καρύδια!

καλή σας όρεξη!!

Υ.Γ. 1

εννοείται ότι αν έχουμε επισκέπτες, έτοιμα μελομακάρονα και κρέμα στιγμής μας κάνουν μια χαρά την δουλειά μας!

Υ.Γ. 2 

Να είστε επιεικείς μαζί μου..είναι αρχή και έκανα υπερπροσπάθεια να το φτιάξω, όσο παράξενο και αν ακούγεται σε όσους παίζουν την τεχνολογία στα δάχτυλα..υπόσχομαι να βελτιωθώ !!!σιγά σιγά θα σας ξεναγώ και στις ενότητες μου..

κάθε συμβουλή ή παρατήρηση ευπρόσδεκτη!

Σας φιλώ,

Χρύσα